؛ به نام حق؛

نسيمي از نهج البلاغه...... 

وقتي در جستجوهايم به سايتي مي رسم كه خيلي زيبا و پربار و سر پاست يك حس تعجب همراه با حسرت در دلم به وجود مي آيد كه چطور من تا به حال اين صفحه را نديده بودم....گاهي كه نويسنده اي با كتاب هاي ناب را مي شناسم و كتاب هايش را مي خوانم  درميمانم  كه چطور اين همه وقت بي توجه از كنار چنين نام معروفي گذشته ام و چنين چيزي را نديده ام و حال ديگر اگر ببينمش هر چه باشد آن كتاب را قاپ مي زنم......

اين حس حسرت و عقب ماندن از ديگران را شايد همه مان تجربه كرده باشيم.من وقتي با نهج البلاغه هم آشنا تر شدم شايد كم و بيش همينطور شدم....اين جا  چند قسمت كوچك اما زيبا از اين كتاب را مي گذارم تا دل همه مان به انوار قلب امام عزيزمان حضرت علي (ع) روشن شود. 

·        انسان را با تكبر چه كار در آغاز نطفه بود و سر انجام مرداري است نه ميتواند به خود روزي دهد و نه مرگ را ازخود براند.

·        .....و خورشيد نور افشان و ماه پرتو افكن را در آن (آسمان) روان ساخت در حالي كه هريك از آن ستاره ها و خورشيد و ماه را در چرخ گردان دور زننده و در جنبش در آورد.......

·        ......و سپس از روح خود در آن دميد  تا به صورت انسان در آمد،‌انساني كه داراي فكر و انديشه است و مي تواند آن را به كار بندد و همه چيز را به تصرف خويش در آورد. دست و پا و ساير اعضا را به او داد  تا خدمتگذار وي باشند و دستوراتش را اجرا كنند......شناختي به او داد تا بتواند تفاوت حق و باطل را بشناسد.(طبق اين سخن بايد گفت كه عقل و وجدان هركس براي خود او تا زماني كه آن ها را سركوب نكرده پيامبري است دروني و اين حرف كه بايد به حرف دل گوش كرد در بعضي مواقع كاملا هم اشتباه است.)

·        خداوند بندگاني دارد كه نعمت هاي خاصي به آن ها بخشيده تا ديگر بندگان از آن بهره گيرند به همين جهت مادام كه از اين نعمت ها بذل مي كنند خدا آن ها را در دستشان ثابت مي دارد اما هنگامي كه بخل ورزند از آن ها ميگير و به ديگران مي دهد.

·        .....پس منزه است خدايي كه شب را وسيله ي ارتزاق و روز را وسيله ي آرامش آن ها (خفاش ها) قرار داد. و از گوشت هاي بدنشان برايشان بال هايي قرار داد كه در مواقع لزوم با آن ها پرواز كند. گويا بال هايشان مثل لاله ي گوش است كه داراي پر و استخوان نيست (غضروف است ) ولي جاي رگ ها را در آن آشكارا مي بيني خفاش دو بال دارد كه نازك نيستند تا پاره شوند و كلفت نيستند تا سنگين باشند و مانع از پرواز شوند. پرواز مي كند در حالي كه بچه اش به او چسبيده و پناهنده شده اگر بنشين مينشيند و اگر بالا رود بالا مي رود از او جدا نمي شود تا آن موقع كه اندامش نيرومند گردد تا بال او قدرت برخاستن را پيدا كند.(زماني كه من يك مستند علمي در مورد خفاش ها ميديدم ظرافت كلام امام را دريافتم و اين نكات را در آن مستند هم درباره خفاش بيان ميكردند طوري كه گويي تازه كشف شده اند.اما من در تعجب فرو رزفتم وقتي ديدم 1400 سال قبل چنين كلام پرگهري را اماممان فرموده اند در حالي كه....) 

·        .....خدايا اگر ندانستم كه از تو چه بخواهم و از در خواست خودم حيران بودم تو مرا به آنچه صلاحم هست رهنمون باش و دلم را بدانچه رستگاري من در آنست متوجه فرما كه چنين كاري از تو شگفت آور نيست..........

 حالا خودتان حق بدهيد نبايد حسرت خورد ؟ كه چرا از اين ها بي خبر بودم ؟